Γράφει ο: Φίλιππος Ζάχαρης* Από το:
ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Αποφάσισαν να στηρίξουν την Ελλάδα οι Ευρωπαίοι εταίροι και η κυβέρνηση ανακουφίστηκε μετά τις αλλεπάλληλες συνομιλίες και τις συμφωνίες με όρους και κανόνες. Οι ευρωπαίοι ηγέτες, με σθένος διακηρύττουν προς όλες τις πλευρές πως θα είναι δίπλα στην Ελλάδα για ότι και αν συμβεί στις δύσκολες ώρες που περνά. Δηλώνουν δε χαρακτηριστικά πως θα παρακολουθούν από κοντά (με ότι αυτό συνεπάγεται) τις προσπάθειες της κυβέρνησης για μείωση του ελλείμματος και οικονομική ανάκαμψη: «Στηρίζουμε πλήρως τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και τη δέσμευσή της να κάνει ότι είναι απαραίτητο, συμπεριλαμβανομένων νέων μέτρων για τη διασφάλιση των φιλόδοξων στόχων που έχει θέσει το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2010 και τα επόμενα χρόνια.
Την καλούμε να επιβάλει όλα αυτά τα μέτρα με αποφασιστικό τρόπο ώστε να μειώσει άμεσα το έλλειμμα προϋπολογισμού κατά 4% το 2010».
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει πως όχι απλά θα επιβληθούν τα νέα μέτρα αλλά κατά την διάρκεια του 2010 θα δοκιμαστούν και άλλα επιπρόσθετα στην προσπάθεια για μείωση του ελλείμματος. Πρακτικά αυτό συνεπάγεται όχι απλά μείωση των μισθών, κατάργηση των επιδομάτων και γενικότερα σφιχτή οικονομική πολιτική, αλλά περικοπές από όπου και όπως να είναι.
Μέχρι λίγο πριν τις εκλογές, κανείς δεν περίμενε πως η χώρα θα βρεθεί σε τέτοια θέση λίγους μήνες μετά.
Κανείς δεν είχε προϊδεάσει τον ελληνικό λαό πως θα αναγκαστεί να κάνει τέτοιου μεγέθους θυσίες και ειδικά σε μια εποχή που οι θυσίες σημαίνουν μείωση της κατανάλωσης και των εξόδων σε μια χώρα που όλως περιέργως είναι από τις πρώτες σε κυκλοφορία πολυτελών αυτοκινήτων και τζιπ.
Ποιος άραγε είναι αυτός που «θα συμμαζέψει» και θα αναστείλει την επιθυμία των Ελλήνων για υπερκατανάλωση και καταφυγή στις τράπεζες για δανεισμό και πιστωτικές κάρτες;
Όταν το ίδιο το κράτος υπόσχεται σφίξιμο των λουριών, και οι τράπεζες προσφέρουν απλόχερα δάνεια, δε υπάρχει άραγε μια έμμεση υπόδειξη για τραπεζικό δανεισμό, όταν το ρευστό έχει απολέσει συνολικά την αξία του;
Και πως αντιλαμβάνονται, λέω, την πρόοδο αν όχι με την κίνηση στην αγορά, την κατανάλωση προϊόντων και την κυκλοφορία του χρήματος;
Γιατί εύρωστη είναι η οικονομία όπου οι συναλλαγές διεξάγονται χωρίς εμπόδια και το χρήμα διακινείται από την μία τάξη στην άλλη ακατάπαυστα. Γιατί μείωση του ελλείμματος δεν μπορεί να προέλθει απλά από μια γενική μείωση των δαπανών, αλλά από την συνεκτική οικονομική πολιτική που προϋποθέτει, παράλληλα με τις περικοπές, και κριτήρια ενθάρρυνσης για δημιουργία αναπτυξιακών υποδομών.