Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Η ιστορία με την Τζένιφερ Λόπεζ
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
 Η πρόσφατη ιστορία με την τραγουδίστρια Τζένιφερ Λόπεζ έχει τη δική της σημασία, όσο κι αν κάποιοι από τη δική μας πλευρά προσπάθησαν να την υποβαθμίσουν σ’ένα ασήμαντο επεισόδιο ή και να κατηγορήσουν την «ευαισθησία» μας. Όταν όμως έρχεται το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών και θίγει το θέμα αυτό, δείχνει πως η ιστορία με την Τζένιφερ Λόπεζ δεν ήταν και τόσο ασήμαντη. Φυσικά θα μπορούσε κάποιος, και δικαίως, να διερωτηθεί προς τι ο αγώνας να ματαιωθεί η επίσκεψη της τραγουδίστριας στα κατεχόμενα, όταν εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες Ελληνοκύπριοι βρίσκονται μόνιμα στα καζίνο τους και έχουν γίνει ένας από τους πιο σημαντικούς αιματοδότες στήριξής τους. Το ίδιο θα μπορούσε να προβάλει κάποιος και για πολλές άλλες ακαταλόγιστες ενέργειες συμπατριωτών μας όπως η προσφυγή στην «επιτροπή των κατεχομένων» για τις περιουσίες τους ή τα ταξίδια τους από το αεροδρόμιο των κατεχομένων. Εντούτοις ο καθένας ενεργεί σύμφωνα με τη συνείδησή του και αυτό που κρίνει σωστό και καλό για τον τόπο του. Στην περίπτωση της Τζένιφερ Λόπεζ η κινητοποίηση έγινε από την ελληνική διασπορά, κυρίως αυτή των ΗΠΑ, με πρωταγωνιστές τους Κυπρίους και ιδιαίτερα την οργάνωση Τhe Cyprus Αction ΝetworkofΑmerica (CΑΝΑ). Η επιτυχία της κινητοποίησης αυτής που οδήγησε στη ματαίωση της επίσκεψης της τραγουδίστριας στα κατεχόμενα, μας επιτρέπει να εξάγουμε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα. Το πρώτο βέβαια αφορά το ρόλο της ελληνικής διασποράς, ενσωματωμένη στην οποία είναι και η αντίστοιχη κυπριακή, στη διαφώτιση για το Κυπριακό. Παρά την κούραση και την απογοήτευση που η διασπορά αυτή έχει αισθανθεί κατά καιρούς λόγω κυρίως των κακών χειρισμών της Αθήνας και της Λευκωσίας στα λεγόμενα εθνικά θέματα, εξακολουθεί να δείχνει ευαισθησία και να αποδεικνύει ότι διαθέτει σημαντικές δυνατότητες. Το πρόβλημα υπήρξε πάντοτε η καθοδήγηση που της δινόταν από Αθήνα και Λευκωσία. Ποτέ δεν ήταν σαφής, ποτέ δεν ήταν συγκεκριμένη, ποτέ δεν εντάχθηκε σε ένα γενικότερο πλαίσιο στρατηγικής, είτε αφορούσε το Κυπριακό, είτε αφορούσε άλλα ζητήματα. Πολλές φορές μάλιστα, αφηνόταν να παραδέρνει μόνη της στα θέματα της διαφώτισης, χωρίς πυξίδα.

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ


ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ!!!

Όπως σας είχαμε ενημερώσει,αγαπητοί αναγνώστες, κάνουμε διακοπές στην αγαπημένη μας Ελλάδα και οι αναρτήσεις μας θα είναι ευκαιριακές. Η πρόσβαση στο διαδίκτυο, όταν μάλιστα σεν έχεις μόνιμη κατοικία και τηλεφωνική σύνδεση, αποδεικνύεται πολύ δύσκολο εγχείρημα. Ευτυχώς, όμως, για μένα, που έχω καλούς φίλους και κάνουν διακοπές στο ίδιο πανέμορφο μέρος, στη Φούρκα της Χαλκιδικής. Ο ένας, λοιπόν, από τους φίλους μου, ο αγαπητός Σπύρος Κοτλίτσας , ο δικηγόρος, (τον οποίον πρέπει να ευχαριστήσω και δημόσια για τη βοήθειά του), δεν κάνει μόνο διακοπές, αλλά εργάζεται παράλληλα με τον φορητό του υπολογιστή (που ευτυχώς έχει ασύρματη σύνδεση) και "αρπάζω" την ευκαιρία, όταν  εκείνος το αφήνει για να κάνει τις βουτιές του. Έτσι θα μπορώ να επιλέγω ευκαιριακά τα πιο σπουδαία νέα, για να τα αναρτώ και να επικοινωνώ μαζί σας.
Σήμερα η θάλασσά μας είχε αρκετά κύματα, όπως βλέπετε κα στη φωτογραφία! Εμείς πάντως το απολαύσαμε το καθαρό νερό, ας είχε και το κύμα!
Να περνάτε καλά!

Στις παραλίες του Αυγούστου

Του Γιωργου Παγουλατου*
Στις παραλίες συναντάς τους ανθρώπους που απαρτίζουν τη σημερινή ελληνική κοινωνία. Ο Αύγουστος όλα τα μπερδεύει, όλα τα συναιρεί.
Από ’δω μια νεαρή οικογένεια. Οι γονείς διαβάζουν το βιβλίο τους, τα παιδιά παίζουν ήσυχα στην άμμο, αραιά και πού δέχονται μια χαμηλόφωνη γονική παραίνεση που τα επαναφέρει. Καμιά αρνητική εξέλιξη δεν μπόρεσε ώς τώρα να επισκιάσει δύο θετικές τάσεις: όλο και περισσότεροι Ελληνες διαβάζουν, όλο και περισσότερα ζευγάρια μοιράζονται ισότιμα τα οικογενειακά βάρη.
Από ’κει η χαρούμενη παρέα των συμφοιτητών, χαλαρώνουν, αστειεύονται, σαχλαμαρίζουν. Σε μια βδομάδα οι διακοπές τελειώνουν, οι εξετάσεις αρχίζουν, μετά δεν ξέρουν τι τους περιμένει, αλλά είναι προνόμιο της ηλικίας τους να μη χρειάζεται να το σκέφτονται. Ανάμεσά τους ένα ερωτευμένο ζευγαράκι: αιώνιο είδος, ζει την απόλυτη ευτυχία της αυτάρκειας.