Τα λερωμένα, τ’ άπλυτα

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Οσοι έτυχε να περάσουν τις τελευταίες ημέρες από την Τοσίτσα, ακόμη και πριν από τον χιονιά, μπόρεσαν να διαπιστώσουν ότι ο εξαθλιωμένος πληθυσμός των ναρκομανών εγκατέλειψε τον πεζόδρομο του Κέντρου. Μπορεί να σκόρπισε στα πέριξ της Ομόνοιας ή να μετανάστευσε προσωρινά. Η ζωή του δημόσιου χώρου εξαρτάται από τη συνήθεια της καθημερινότητας και η Τοσίτσα
έχει, εδώ και καιρό, εξοριστεί από την καθημερινότητα της πόλης. Ωσπου να ξαναζήσει, αν ποτέ ξαναζήσει, θα μείνει έτσι άδεια, με τους τρεις τέσσερις ειδικούς φρουρούς που την προστατεύουν, υποτίθεται, και την επαναστατική κοινοτοπία των συνθημάτων στους πλαϊνούς τοίχους του Πολυτεχνείου. Και όσο μένει άδεια από ζωή είναι σαν να περιμένει τους ζωντανούς - νεκρούς της να την ξαναγεμίσουν.

Μπορείς να υποθέσεις πως η Αστυνομία, αφού τους μάζεψε, ξεχώρισε τα βαποράκια με στόχο, τώρα που τα κρατάει στα χέρια της, να οδηγηθεί στους προμηθευτές τους και πάει λέγοντας. Στη συνέχεια εντόπισε τις βαριές περιπτώσεις και τους οδήγησε στα κέντρα απεξάρτησης για θεραπεία. Τους υπόλοιπους τους άφησε στην τύχη τους. Οι φυλακές δεν χωρούν άλλους ναρκομανείς και, τι να κάνουμε πια, ε, δεν μπορεί να φροντίζει για όλα η Αστυνομία. Ας αναλάβουν και οι άλλοι τις ευθύνες τους.

Επειδή όμως ξέρεις ότι τα πράγματα δεν γίνονται έτσι σ' εμάς εδώ, πέρα από όλες τις υποθέσεις που μπορείς να κάνεις αυτή είναι η μόνη που δεν κάνεις. Ξέρεις λοιπόν ότι τους τσουβάλιασε ή απλώς τους σκούντηξε για να φύγουν και τους άδειασε όλους μαζί κάπου που δεν θα τους βλέπουν οι τουρίστες που επισκέπτονται το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αλλά οι ιθαγενείς που έχουν μάθει να δείχνουν κατανόηση. Ετσι δεν είχε γίνει και τότε, στο χρυσό δεκαπενθήμερο, όταν η Αθήνα φιλοξενούσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες; Βάζεις τα άπλυτα στην ντουλάπα ώσπου να φύγουν οι ξένοι και όταν πια ξεχειλίσουν τα πετάς μαζί με την ντουλάπα για να ησυχάσεις.

Απ' αυτήν την άποψη δεν με εντυπωσίασε η στάση των «καθαρών» του Κοινοβουλίου μας απέναντι σε ένα νομοσχέδιο το οποίο, αν και δεν είμαι νομικός, μπορώ να κρίνω ότι κάπως εξανθρωπίζει τη συμπεριφορά της Πολιτείας απέναντι στους εξαθλιωμένους συμπολίτες μας. Η αποποινικοποίηση της χρήσης των ναρκωτικών θίγει τον σκληρό πυρήνα μιας νοοτροπίας η οποία δεν αναγνωρίζει την πραγματικότητα παρά μόνον όταν αυτή συναινεί. Μια νοοτροπία που προτιμά να τιμωρεί αντί να θεραπεύει, σαν να θέλει να εκδικηθεί την αδυναμία για τη δική της αδυναμία να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Και ας πούμε ότι ο ΛΑΟΣ ψάχνει να βρει μια ευκαιρία για να γλιτώσει από τις κυβερνητικές του ευθύνες. Κι ας πούμε ότι το ΚΚΕ το μόνο που έχει να προτείνει, για μια ακόμη φορά, είναι η καταθλιπτική συνέπεια σε κάποιες αρχές, λες και η ζωή είναι εγκυκλοπαίδεια της λενινιστικής αλφαβήτας. Και καλά ο μητροπολίτης Σεραφείμ. Ομως ο κ. Τζαβάρας της ΝΔ αναρωτιέμαι ειλικρινά τι εννοεί όταν λέει ότι το νομοσχέδιο οφείλει «να δίνει μήνυμα ότι η χρήση δεν είναι κοινωνικά αποδεκτή» και επειδή δεν το κάνει το καταψηφίζει.