Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Φιλελευθερισμός, ολοκληρωτισμός, μηδενισμός. Αναζήτηση νέας πολιτικής ταυτότητας

ΑΛΕΚΟΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣΑΛΕΚΟΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ
Η πυκνή πολιτική συγκυρία που ζούμε βρίθει περιπτώσεων που συνηγορούν στο εξής: ότι οι κυρίαρχες πολιτικές ταυτότητες βασίζονται στην ιδεολογία-αντίληψη και νοοτροπία του Φιλελευθερισμού ή/και του Ολοκληρωτισμού (Σταλινισμού) ή/και του Μηδενισμού.
Κυρίαρχες τόσο από τη άποψη ότι πλειοψηφούν- επικρατούν στην πολιτική και στο πολιτικό προσωπικό όσο και από την άποψη ότι κυριεύουν τον καθένα μας. Αποτελούν το σοβαρότερο στήριγμα του πολιτικού συστήματος και της δυνατότητάς του να αναπαράγεται. Η ηγεμονία τους στην ίδια μας την ύπαρξη (μέσα από ένα ορισμένο συνδυασμό) καθιστούν την αντιμετώπισή τους πολύ ζόρικη και επώδυνη. Συνήθως αδυνατούμε να τις αναγνωρίσουμε πάνω μας.
Ίσως σε πρώτη προσέγγιση να μπορούμε να τις δούμε, σχετικά πιο εύκολα, «έξω από ‘μας», στους πολιτικούς φορείς που εναλλάσσονται στον φαύλο κύκλο του πολιτικού συστήματος, τους φορείς της δεξιάς του κέντρου και της αριστεράς.
Οι παραπάνω αντιλήψεις διαμορφώνουν μαζικά τις πολιτικές (και όχι μόνο) συνειδήσεις και πολιτικές ταυτότητες σε διάφορους συνδυασμούς. Απολυτότητα και ατομισμός (ολοκληρωτισμός/φιλελευθερισμός), ατομισμός και ισοπέδωση (φιλελευθερισμός/μηδενισμός) ολοκληρωτισμός και γιούρια (σταλινισμός/μηδενισμός) και άπυρες σχεδόν εκδοχές των παραπάνω συνδυασμών δημιουργούν μια χοντρόπετση κρούστα που δύσκολα κανείς διαπερνά.
Η πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία των παραπάνω αντιλήψεων εδώ δεν ενδιαφέρει από μια φιλοσοφική ή σχολαστικά κοινωνιολογική πλευρά αλλά από το γεγονός ότι πάνω σ’ αυτή τη βάση και τα χνάρια που αφήνει πατάνε οι βασικές επιλογές μας και μάλιστα σε καθημερινή βάση (από το … παρκάρισμα έως την ψήφο μας).
Η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας και πολύ περισσότερο η συνείδηση για το βάρος της παρέχει ήδη τα πρώτα στοιχεία υπέρβασης. Μας κάνει πιο συγκρατημένους απέναντι σε αφορισμούς και το σημαντικότερο μας βάζει στο «κάντρο» των αναζητούμενων απαντήσεων. Μας κάνει σε ένα πρώτο επίπεδο ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ και βαθύτερα (και πιο ζόρικα) ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ. Δηλαδή πιο χειραφετημένους απέναντι στο κακό μας εαυτό που στηρίζει (ποικιλοτρόπως) την πολιτική αθλιότητα σήμερα καθώς μας λυτρώνει και από το άγος της αποδοχής μιας βαθειάς προσωπικής –πολιτικής αλλαγής και μεταμόρφωσης.
Πόσο φιλελεύθεροι, ολοκληρωτικοί και μηδενιστές είμαστε; Πόσο Τσίπρας, Μητσοτάκης, Θεοδωράκης, Γεννηματά και Κουτσούμπας είμαστε; Σε τι αναλογία και σε πιο βάθος τους έχουμε υιοθετήσει; Τι αξίζει και τι όχι; Τι να κρατήσω και τι να πετάξω; Τι πρέπει να κάνω για να γίνει κάτι διαφορετικό; Ερωτήματα τα οποία μας εισάγουν ήδη στη σφαίρα αναζήτησης μιας άλλης πολιτικής ταυτότητας.
Τουλάχιστον μπορούμε να μην αναπαράγουμε τις χειρότερες πλευρές τους (μας). Να σκεφτούμε έξω από τα στερεότυπα που μας ζουν και μας βασανίζουν.
Μπορούμε να ζωγραφίσουμε πινελιές από το μέλλον και να το καταστήσουμε υπόθεση του παρόντος. Να σταθούμε με υπομονή και συναίσθηση των προσωπικών μας ευθυνών και να ενδιαφερθούμε για την ανάγκη αλλαγής της μέχρι σήμερα διαμορφωμένης πολιτικής μας ταυτότητας. Της πολιτικής ταυτότητας που μας έθρεψε όλους και που στα λιπαρά της σήμερα πνίγουμε κάθε νόημα για το αύριο.
Πηγή:matrix24.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύουμε σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο ή αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα των αρθρογράφων. Επώνυμα άρθρα και σχόλια φέρουν την ευθύνη του περιεχομένου. Ευχαριστούμε για την κατανόηση!