Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Κανείς δεν θέλει εκλογές

Παρά τα λεγόμενα των τελευταίων μηνών καμία από τις βασικές πολιτικές δυνάμεις δεν θέλει εκλογές. Γι’ αυτό ας χαλαρώσουμε κι ας ετοιμαστούμε για όσα (νεομνημονιακά) έρχονται. Μαθημένοι είμαστε άλλωστε.

Ο Αλέξης Τσίπρας αν ήθελε εκλογές θα τις είχε κάνει από το φθινόπωρο, άντε μέχρι το Φεβρουάριο. Δεν θα είχε επιλέξει τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, ώστε να φτιάξει ένα σχήμα πιο «διαλλακτικό» απέναντι στους δανειστές. Τις αξιώσεις των τελευταίων τις ήξερε από τον περασμένο Οκτώβριο, άρα (κανονικά) δεν αιφνιδιάστηκε, ούτε από την απαίτηση για σκληρά μέτρα, ούτε από την άρνησή τους να κάνουν παραχωρήσεις σε θέματα όπως το εργασιακό. Αν τώρα επιλέξει ρήξη και εκλογές, ειδικά όταν η οικονομία έχει βαλτώσει και τα βασικά μεγέθη επέστρεψαν στο κόκκινο, θα κατηγορηθεί ότι οδήγησε τη χώρα σε μία αδιέξοδη διαπραγμάτευση, με τεράστιο κόστος και χωρίς κανένα κέρδος. Άρα το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ψηφίσει τώρα τη συμφωνία, να κερδίσει πολιτικό χρόνο, που έχει πάντα ξεχωριστή σημασία ως στοιχείο και να ελπίζει ότι οι εσωτερικές δυνάμεις της οικονομίας θα βελτιώσουν τα πράγματα.

Αλλά και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί στην πραγματικότητα να θέλει τώρα εκλογές. Τον διευκολύνει μάλιστα που δεν μπορεί και να τις επιβάλλει. Έτσι δεν τον κατηγορεί κανείς. Το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να περιμένει. Η κυβέρνηση θα υποστεί την πολιτική φθορά των νέων μνημονιακών μέτρων (κι ας είναι πολλές από αυτά να εφαρμοστούν αργότερα) και να προετοιμαστεί καλύτερα για την τελική αναμέτρηση. Είναι φανερό ότι θέλει χρόνο για να αποκτήσει επαρκές πολιτικό εκτόπισμα. Άλλωστε αν αναλάμβανε τώρα τη διακυβέρνηση θα καλούνταν απλώς να βάλει την υπογραφή του σε μία βαριά συμφωνία, το κόστος της οποίας θα σήκωνε κι αυτός, ανεξάρτητα εάν την είχε προετοιμάσει ο Αλέξης Τσίπρας: ο κ. Μητσοτάκης δεν είναι που ζητά εδώ και καιρό να κλείσει άρον άρον η αξιολόγηση; Άρα θα αναλάμβανε μία σκληρή συμφωνία με μηδέν περιθώρια να κινηθεί.

Αλλά και η κεντροαριστερά δεν έχει λόγο να βιαστεί. Όσο περνά ο καιρός, τόσο εκπληρώνονται τρεις στόχοι της: η φθορά του ΣΥΡΙΖΑ, η προοπτική αυτοδυναμίας του Μητσοτάκη, ώστε να μην χρειαστεί να συνεργαστεί μαζί του και η δική της ανασυγκρότηση, που θέλει δρόμο ακόμα.

Όλα αυτά στο φόντο ενός μεγάλου προβλήματος: Η χώρα έχει έναν κάβο να ξεπεράσει τον Ιούλιο, όταν και πρέπει να πληρώσει 7 δις στους δανειστές. Αυτά θα μπορέσει να τα πληρώσει εάν κάνει τελικώς τη συμφωνία – και εισπράξει τη δόση της δεύτερης αξιολόγησης. Το να στεγνώσει την οικονομία και να βρει από κει λεφτά, αποφεύγοντας τη συμφωνία έως τις γερμανικές εκλογές, είναι σενάριο με μικρότερες πιθανότητες. Άρα μέχρι τον Ιούνιο πρέπει να γίνει η συμφωνία. Και για να επιτευχθεί αυτό δεν μπορούν να «χωρέσουν» εκλογές στο μεσοδιάστημα, ειδικά όταν δεν είναι καν βέβαιο ότι θα επαρκεί μία κάλπη και δεν θα χρειαστεί να υπάρξει επαναληπτική αναμέτρηση, λόγω αδυναμίας συγκρότησης κυβέρνησης! Αυτή την ευθύνη δεν μπορεί να σηκώσει ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Μητσοτάκης. Κι ας λέγονται διάφορα για εκλογές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύουμε σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο ή αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα των αρθρογράφων. Επώνυμα άρθρα και σχόλια φέρουν την ευθύνη του περιεχομένου. Ευχαριστούμε για την κατανόηση!