Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Πλεόνασμα αυτοχειριασμού

Στο εσωτερικό είναι σύνηθες το φαινόμενο να ακούς από τους ίδιους ανθρώπους τα ακριβώς αντίθετα πράγματα, ανάλογα με το ποιά θέση κατέχουν κάθε φορά.
Αν είσαι καλοπροαίρετος και θες να βγάλεις συμπέρασμα απ’ όσα λένε τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα, την πάτησες. Θα σε τρελάνουν κανονικά, να δώσεις βάση στα λεγόμενά τους. Για παράδειγμα τα όσα λέγονται για το πρωτογενές πλεόνασμα.

Το 2014 η ΝΔ ως κυβέρνηση το υπερασπιζόταν, όπως οι μουσουλμάνοι τη Μέκκα και οι Σταυροφόροι το Άγιο Δισκοπότηρο. Παρότι ήταν ένα πρωτογενές πλεόνασμα, μικρό μεν σχετικά, αλλά «βγαλμένο» σε συνθήκες ύφεσης και στην πραγματικότητα από τη φορολογική επιβάρυνση δυνατών και αδυνάτων. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση έλεγε τα χειρότερα για το πλεόνασμα της κυβέρνησης Σαμαρά.

Το 2017, τώρα δηλαδή, οι ρόλοι είναι ακριβώς αντίστροφοι (ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση και η ΝΔ αξιωματική αντιπολίτευση) και τα λεγόμενά τους ακριβώς έχουν την ανάλογη προσαρμογή: Η κυβέρνηση υπερασπίζεται ένα θηριώδες πρωτογενές πλεόνασμα, που επιτεύχθηκε σε συνθήκες μηδενικής ανάπτυξης και η ΝΔ έχει υιοθετήσει περίπου τα ίδια που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν τρία χρόνια.

Στην Ελλάδα δεν χρειάζεται καν να ρωτήσεις τι πιστεύει το κάθε μεγάλο κόμμα. Αρκεί να ρωτήσεις εάν είναι στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση. Τότε θα το βρεις αμέσως, ανατρέχοντας στις θέσεις των αντιπάλων τους, όταν ήταν στην ίδια θέση! Μη βιάζεστε δηλαδή να ταυτιστείτε με κόμματα. Ας έχει ο καθένας τη δική του αντίληψη και κάποτε θα έλθει το κάθε κόμμα να ταυτιστεί με τη δική του, ανάλογα με ποια είναι αυτή και τι ρόλο θα έχουν οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις. Υπομονή.

Επειδή όμως πολύ κουβέντα γίνεται όντως για το υπέρογκο πρωτογενές πλεόνασμα που «πέτυχε» ετούτη η κυβέρνηση ας κάνουμε μερικές παρατηρήσεις:

Πρώτον, επιτεύχθηκε όντως χάρη στη μετατροπή ενός μέρους της «μαύρης» οικονομίας σε «άσπρη». Χάρη στο πλαστικό χρήμα και τη γενικότερη οργάνωση της πολιτείας πλέον. Δεν είναι θέμα πολιτικής βούλησης, διότι η διαδικασία είχε αρχίσει από πριν και ήταν κεντρική επιδίωξη των δανειστών. Κάποια στιγμή θα γινόταν, απλώς συνέβη σε τόσο μεγάλο βαθμό επί της σημερινής κυβέρνησης.

Δεύτερο, από την υπερφορολόγηση. Εκεί δηλαδή που φόρτωνες τους πολίτες με πέντε φόρους, ξαφνικά τους βάζεις άλλους δεκαπέντε και να οι εισπράξεις και να τα γεμάτα ταμεία και το μηχανάκι των κατασχέσεων να δουλεύει σαν πριονοκορδέλα σε ξυλουργείο. Έτσι ξέρω και γω.

Τρίτον, είναι σαφές ότι προέκυψε από την εφαρμογή του μέτρου των κατασχέσεων. Όταν βουτάς από το λογαριασμό του άλλου, περίπου όσα θες και σου λείπουν, κάποια στιγμή όντως θα πετύχεις όχι 4%, αλλά βάζω στοίχημα και 14% πρωτογενές πλεόνασμα. Προσοχή: κάποια στιγμή, όχι συνέχεια, ούτε για πάντα!

Τέταρτο. Επειδή ανάπτυξη δεν υπάρχει, δηλαδή δεν αυξάνεται το εθνικό προϊόν, οι φόροι βγαίνουν από τα υπάρχοντα και διαθέσιμα – και εντοπισμένα φυσικά. Οι ίδιοι και οι ίδιοι πληρώνουν κατά κύριο λόγο εν ολίγοις. Και πληρώνουν πλέον από τα τελευταία που τους έχουν απομείνει.

Πέντε. Κάθε ευρώ που γίνεται υπερπλεόνασμα για να πάει κατά κύριο λόγο στους δανειστές – χωρίς καν να το έχουν ζητήσει – στερεί αναπτυξιακές δυνατότητες. Κοινώς βγάζουμε τα μάτια μόνοι μας. Η δικαιολογία ότι το ΔΝΤ ζητούσε συνεχώς φόρους γιατί δεν πίστευε ότι θα επιτευχθεί το πλεόνασμα είναι δίκοπο μαχαίρι: εάν το ΔΝΤ επιβάλλει όλα αυτά, τι χρειάζονται τελικά οι κυβερνήσεις;

Έξι. Η σχέση έμμεσων και άμεσων φόρων δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά. Μην έχει επιβαρυνθεί κιόλας η έμμεση φορολογία. Υπό αυτή την έννοια, τους φόρους τους πληρώνουν όχι από την Εκάλη, αλλά από το Περιστέρι. Ούτε από τη Φιλοθέη, μόνο από το Πέραμα. Μόνο και μόνο επειδή καταναλώνουν τα βασικά! Αν αυτό δεν είναι ταξικό, τότε ούτε ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε από το φάιναλ φορ της Πόλης.

Κι επτά. Αν δεν κάνω λάθος, ένας από κείνους που πανηγύρισαν για το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα του 2016 ήταν ο Σόιμπλε, που μάλωσε κιόλας το ΔΝΤ ότι κάνει… απαισιόδοξες προβλέψεις για την Ελλάδα. Ο Σόιμπλε πιστεύει ό,τι και η κυβέρνηση: ότι η Ελλάδα μπορεί να πετυχαίνει μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα και γι’ αυτό υποστηρίζει (ο Σόιμπλε) ότι πρέπει να παραμείνει αυτός ο στόχος για πολλά πολλά χρόνια ακόμα (και καλεί και την κυβέρνηση να το δεχθεί)!    

Διότι, ή μπορείς να υπερβείς τους στόχους του 3,5% πλεόνασμα (και έτσι να εφαρμόσεις θετικά αντίμετρα) και άρα δεν χρειάζεσαι ελάφρυνση του χρέους, - αφού μπορείς και δίνεις παροχές κιόλας - ή δεν μπορείς, οπότε τα αντίμετρα είναι φούμαρα και δεν χρειάζεται ελάφρυνση χρέους!!! Διαλέξτε. Όλα μαζί δεν γίνεται…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύουμε σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο ή αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα των αρθρογράφων. Επώνυμα άρθρα και σχόλια φέρουν την ευθύνη του περιεχομένου. Ευχαριστούμε για την κατανόηση!