Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΑΡΤΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ...

ΦΕΛΝΙΚΟΣ  στο matrix24.gr
Πολλοί αναρωτιούνται γιατί ο πρωθυπουργός δράττεται της κάθε ευκαιρίας για να επαναλαμβάνει, σχεδόν μονότονα, ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2019, στο τέλος της τετραετίας. Προφανώς, η εξήγηση δεν είναι το αστείο: "για να το πιστέψει και ο ίδιος". Η συχνή επανάληψη υπηρετεί ένα σχέδιο.
Αποδιοργανώνει την αντιπολίτευση και κυρίως τη ΝΔ που συνεχώς ομιλεί περί επικείμενης προσφυγής στις κάλπες. Δεύτερον, ενισχύει την ψυχολογία των βουλευτών, στελεχών και οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ. Τα δύο χρόνια στην πολιτική ισοδυναμούν με αιώνα, οπότε η πιθανότητα αλλαγής του δυσμενούς κλίματος και η εκλογική ανάκαμψη δεν θα πρέπει να αποκλειστούν. Τρίτον, η απομάκρυνση των εκλογικών σεναρίων ενισχύει, εκ των πραγμάτων, την πολιτική σταθερότητα που είναι μία από τις βασικές προϋπόθεσεις για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Και τέταρτον, η πολιτική ηρεμία και οι ξένες επενδύσεις είναι τα μόνα στοιχεία που μπορεί να βελτιώσουν την οικονομική πραγματικότητα και επομένως να έχει πιθανότητες επιτυχίας η μνημονιακή στροφή του πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του.
Επιπροσθέτως, ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι χρειάζεται χρόνος για να αποδώσει η πολιτική που επέλεξε εφεξής να ασκήσει. Μέχρι τώρα δεν κυβερνούσε, έκανε συνεχώς πολιτικές διαπραγματεύσεις. Ήταν η πολιτική που καθόριζε την οικονομία και με αποτελέσματα καταστροφικά για την πραγματική οικονομία. Τώρα τα πράγματα αντιστρέφονται. Είναι η οικονομία που θα πρέπει να παράξει πολιτικά αποτελέσματα. Μπορεί προσώρας να συνεχίζει με τους ίδιους ανθρώπους σε υπουργεία και κρατικές θέσεις, όμως κάποια στιγμή, θα αναγκαστεί να προχωρήσει αλλαγές και στο ανθρώπινο δυναμικό. "Ίσως τότε σε συνδυασμό και με την συνταγματική αναθεώρηση", λένε όσοι συζητούν μαζί του, "είναι και η ώρα για να κάνει συγκεκριμένα ανοίγματα προς κόμματα, κινήσεις και προσωπικότητες της Κεντροαριστεράς προκειμένου να διαμορφωθεί ένα προοδευτικό μέτωπο που θα ανακόψει την επέλαση του Μητσοτάκη προς την εξουσία".
Ο Αλ. Τσίπρας γνωρίζει πως αν γίνουν τώρα ή τους επόμενους λίγους μήνες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα έχει τον αριθμό δύο έμπροσθεν του ποσοστού του. Βεβαίως, για να ανακάμψει η οικονομία θα πρέπει εφεξής να μην υπάρξουν εκ νέου καθυστερήσεις ή εμπόδια, όπως τα δύο πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και κυρίως εμπόδια που αφορούν κάθε είδους πολιτικές ή εξωθεσμικές παρεμβάσεις παραγόντων της κυβέρνησης και του κράτους σε διαγωνισμούς του δημοσίου και αποκρατικοποιήσεις. Υψηλόβαθμο στέλεχος διεθνούς οργανισμού που παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τα τεκταινόμενα στην ελληνική οικονομία είναι κατηγορηματικός: "αν η κυβέρνηση δεν συμμορφωθεί με τους κανόνες και δεν κάνει ότι έχει συμφωνήσει με τους δανειστές της ή αρχίσει να βάζει εκ νέου προσκόμματα σε επενδυτές, ξένους και Έλληνες, ξεχάστε τις επενδύσεις. Ούτε μία δεν θα έλθει. Οι ξένοι δεν θα συγχωρήσουν πισωγύρισμα. Δεν τους αφορούν τα εργασιακά, αλλά οι επενδύσεις και η ανταγωνιστικότητα. Δεν θέλουν η πολιτική να μπλέκεται με τις μπίζνες. Δεν γουστάρουν τη διαπλοκή και έχουν αλλεργία στις πολιτικές δολιχοδρομίες. Αντίθετα, αν ο Τσίπρας και οι υπουργοί του συνεχίσουν στο δρόμο που φαίνεται ότι έχουν επιλέξει τότε μην εκπλαγείτε από το πόσο γρήγορα μπορεί να γυρίσει η ελληνική οικονομία, λόγω του ότι έχει πολλές ευκαιρίες στους τομείς της ενέργειας, του τουρισμού, της διατροφής, των υποδομών και της digital καινοτομίας".
Έμπειρος πολιτικός που έχει αίσθηση και της αγοράς δεν είναι όμως καθόλου σίγουρος πως η κυβέρνηση Τσίπρα θα μπορέσει να τα καταφέρει. Θεωρεί ότι "την κυβέρνηση δεν την ενδιαφέρει να δημιουργηθεί πλούτος από την παραγωγή προϊόντων, τις εξαγωγές, τις ιδιωτικές επενδύσεις, από την ανάπτυξη εν γένει της οικονομικής δραστηριότητας. Η προσπάθειά της επικεντρώνεται στον κρατικό πλουτισμό από τα ομόλογα και την φορολογία. Θέλει να έχει λεφτά το κράτος για να τα μοιράσει προεκλογικά. Γι' αυτό και προσπαθεί να δημιουργήσει θετικό κλίμα από τα πάνω, με τα ομόλογα, τις μετοχές και την θετική κατάληξη των συζητήσεων για δημοσιονομική προσαρμογή. Προτεραιότητα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι η παραγωγή πλούτου, αλλά η αναδιανομή". Μάλιστα, υποστηρίζει πως το, μονοθεματικό όπως ο ίδιος το χαρακτηρίζει, ενδιαφέρον της κυβέρνησης για πολιτική αναδιανομής, το κατέστησε, σαφές και ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, σε δείπνο, στο οποίο μεταξύ άλλων συμμετείχαν και σημαντικοί Έλληνες επιχειρηματίες.
Κάποιος άλλος, παράγων αυτός του δημοσίου βίου, που διατηρεί άριστες σχέσεις με το ...σύστημα εξουσίας του Μαξίμου υποστηρίζει πως "ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δύσκολο να επιτύχει αφού, παρά τα όσα λέγονται, δεν ελέγχει ουσιαστικά το κράτος. Ενώ ασκεί πολιτική μέσω του κράτους και όχι της κοινωνίας, εν τούτοις δεν ελέγχει τους τέσσερεις βασικούς μηχανισμούς. Τα έσοδα είναι αρμοδιότητα της τρόϊκας, ο στρατός ελέγχεται από τον Καμμένο, στη δικαιοσύνη κουμάντο κάνει ο Παπαγγελόπουλος και η αστυνομία δεν μπορεί να επιβάλλει τον νόμο και την τάξη επειδή επηρεάζεται από την ευαισθησία της Κουμουνδούρου". Και προσθέτει "αν σ' αυτά προσθέσεις και το γεγονός ότι πλέον δεν έχει κανένα έλεγχο στις τράπεζες, το μόνο που της απομένει είναι ο διακανονισμός κάποιων δημοσίων έργων και οι διορισμοί, όσους βεβαίως επιτρέπει το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Συμβούλιο Επικρατείας ή ο Τόμσεν".
Με αυτά βεβαίως δεν χτίζεις μαζική και σταθερή εκλογική βάση γι' αυτό και είναι αρκετοί στον ΣΥΡΙΖΑ που φοβούνται ότι τα νέα μέτρα μπορεί να είναι η πολιτική και εκλογική ταφόπλακα του ΣΥΡΙΖΑ και ενδεχομένως και του ιδίου του Αλέξη Τσίπρα. Μπορεί οι συνεργάτες του πρωθυπουργού να θέλουν να το υποβαθμίσουν, αλλά το εύρημα της "Μέτρον Ανάλυσις" που φέρνει τον πρωθυπουργό, για πρώτη φορά να λαμβάνει ποσοστό μικρότερο του ΣΥΡΙΖΑ, έχει σημάνει συναγερμό στο Μαξίμου, αλλά και την Κουμουνδούρου. Σημειώνουμε πως στη δημοσκόπηση το ποσοστό εμπιστοσύνης στον πρωθυπουργό είναι 13%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 16% χωρίς αναγωγή της ψήφου και 22% με αναγωγή. Βεβαίως, επειδή αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιο άλλο λαμπερό πρόσωπο που θα μπορούσε δυνητικά να αντικαταστήσει τον Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός δεν αντιμετωπίζει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Όμως είναι αρκετοί από τους αντιπάλους του, μεταξύ των οποίων και κομματικοί, οι οποίοι θυμίζουν με νόημα πως "το 2015 ο Τσίπρας κάλπαζε, ήταν το ισχυρό χαρτί ενός κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο -ιδίως μετά τα όσα συνέβησαν με Βαρουφάκη, Λαφαζάνη, Ζωή και λοιπούς- εθεωρείτο βαρίδι για την κυβερνώσα αριστερά. Τώρα οι πολλές στροφές του Αλέξη έχουν ζαλίσει τον κόσμο, ο οποίος όμως συνεχίζει, σε σημαντικό ποσοστό, να επιθυμεί μια προοδευτική κυβερνητική λύση".
Οι περισσότεροι πάντως συμφωνούν ότι η ψήφιση, τις επόμενες ημέρες -πιθανώς την Πέμπτη, του νομοσχεδίου για τα νέα, επαχθή και αντιδημοφιλή μέτρα προκειμένου να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση είναι το "σφάγιο" με το οποίο επικυρώνεται η οριστική μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ από το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς σε αυτόν της νουνεχούς σοσιαλδημοκρατίας. Μάλιστα και επειδή το περιεχόμενο αλλά και όσα μέλλει να ακολουθήσουν -ως απότοκο και προέκτασή του- θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο να ψηφιστούν από άλλη πολιτική δύναμη, ήταν και ο λόγος που έκανε τον σκληρό του Βερολίνου, τον Βόλφανγκ Σόϊμπλε, να πλέξει το εγκώμιο της Ελλάδας για την προσαρμογή της στη δημοσιονομική πειθαρχία φτάνοντας στο σημείο να την χαρακτηρίσει και ως πρότυπο: "Αν μια χώρα δεν θέλει να βγει από το ευρώ πρέπει να κάνει δομικές αλλαγές, όπως η Ελλάδα", είπε.
Βεβαίως, είχαν προηγηθεί τα καλά λόγια του Αλέξη Τσίπρα, όταν σε συνέντευξή του είχε χαρακτηριστεί τον χερ Σόϊμπλε "σεβαστό και σοβαρό πολιτικό", ξεχνώντας ότι πριν τρεις μήνες καλούσε την "ανοιχτόμυαλη" μαντάμ Μέρκελ "να τον μαζέψει". Εξυπακούεται πως τα καλά λόγια του Γερμανού υπουργού Οικονομικών για την Ελλάδα δεν είναι εις ανταπόδοσιν των καλών λόγων του Έλληνα πρωθυπουργού. Κάθε άλλο. Ειπώθηκαν αφενός για να καταδείξει την υποταγή του "ανυπότακτου" Τσίπρα και αφετέρου για να στείλει το μήνυμα, στους Νότιους της Ευρώπης κυρίως όμως στους Γερμανούς ψηφοφόρους που προσέρχονται στις κάλπες στις 24 Σεπτεμβρίου, πως, παρά τα όσα περί του αντιθέτου λέγονται, η σύνταγή του -της λιτότητας, της εκχώρησης εθνικού πλούτου, της μειωμένης κυριαρχίας και της τιμωρίας όσων παρεκτρέπονται- πέτυχε.
Από την άλλη, η στροφή του Τσίπρα γίνεται επειδή φαίνεται να συνειδητοποιεί πως τελικά ο νικητής των εκλογών στη Γερμανία δεν θα είναι, όπως αρχικά ήλπιζε, ο Μάρτιν Σουλτς, αλλά η Άνγκελα Μέρκελ και ο Σόϊμπλε θα συνεχίσει να είναι στο προσκήνιο και να κινεί τα νήματα στην ευρωπαϊκή οικονομία. Την επόμενη διετία θα συνεχίσει να είναι ο Σόϊμπλε αυτός που θα βαθμολογεί τις επιδόσεις της Ελλάδας και όχι ο Γκάμπριελ ή κάποιος άλλος ολιγότερον εχθρικός από ότι το ουσιαστικό αφεντικό του Γιούρογκρουπ. Θέλει λοιπόν να πιάσει πόρτα για το χειμώνα, και καλά κάνει, ο Τσίπρας επειδή το 2018 δεν θα είναι τόσον εύκολο όσο προπαγανδίζει το Μαξίμου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύουμε σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο ή αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα των αρθρογράφων. Επώνυμα άρθρα και σχόλια φέρουν την ευθύνη του περιεχομένου. Ευχαριστούμε για την κατανόηση!