Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Μακράν Μακρόν

Οι εποχές των μεγάλων οραμάτων, της άκρατης αισιοδοξίας και των εμβληματικών προσωπικοτήτων στον ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, έχουν προ πολλού περάσει. Αλλά η ελπίδα δεν έχει πεθάνει.
Κι ας απειλείται διαρκώς από τους προκατειλημμένους, τους καχύποπτους και τους ψεκασμένους.
Μπορούμε λοιπόν να πανηγυρίζουμε μαζί με όλο το Παρίσι γιατί υπάρχουν ακόμη σε αυτή την ήπειρο φιλήσυχοι νοικοκυραίοι, σώφρονες μικρομεσαίοι, ρεαλιστές εργαζόμενοι, φιλοευρωπαίοι πατριώτες, ορθολογικοί, εν τέλει πολίτες που πιστεύουν στις αξίες του Διαφωτισμού και στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Μπορούμε να γιορτάζουμε παρέα με όλη τη Γαλλία γιατί σε αυτή τη χώρα που έχει πληγεί, περισσότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή, από την τρομοκρατία, οι ψηφοφόροι της αντέδρασαν μαζικά στη ξενοφοβία, το ρατσισμό, τον εθνικολαϊκισμό. Και επί πλέον κλείδωσαν τη πόρτα ευθύνης στην τραμπούκικη έφοδο των εχθρών των ατομικών ελευθεριών, των αρνητών της ανοχής στο διαφορετικό, των πολέμιων της συνεννόησης και του διαλόγου.
Η νίκη του Εμμανουέλ Μακρόν στις Γαλλικές προεδρικές εκλογές δεν σηματοδοτεί μόνο ένα αναπροσδιορισμό του πολιτικού συστήματος μακριά και έξω από παρωχημένα πολιτικά κόμματα, τους οργανωμένους στρατούς τους, τους επαγγελματικούς τους μηχανισμούς υποσχεσιολογίας, παροχολογίας, πελατειακότητας. Ωστόσο, η συναίνεση προς το πρόσωπο του φωτογενούς 39χρονου πολιτικού, όπως επισημοποιήθηκε μέσα από τις διαδικασίες έκφρασης της λαϊκής βούληση, προαναγγέλλει διάθεση ανανέωσης.
Θα μου πείτε, και δικαιολογημένα, αν μου μοιάζουν φορείς ανανέωσης όλοι όσοι ντόπιοι και ξένοι συντάχτηκαν με τον Μακρόν σε αυτή την αναμέτρηση. Του πρόσδωσαν, άραγε, πνοή φρεσκάδας όσοι συμμετείχαν έμμεσα ή άμεσα στη στρατιά τη νίκης του; Απαντώ όχι. Ευθαρσώς όχι.
Ούτε οι Ομπάμα, Μέρκελ, Γιουνκέρ, ούτε οι Ολάντ και Σαρκοζί. Μήτε ο ποπ-φιλόσοφος Μπερνάρ Ανρί-Λεβί και ο οικο-ακτιβιστής Ζοζέ Μποβέ, μήτε ο παλιός σύμβουλος του Μιτεράν Ζακ Ατταλί και ο εμβληματικός εξεγερμένος του Μάη του 68 ΄”κόκκινος Ντάνι”, Ντανιέλ Κον Μπεντίτ , που στοιχήθηκαν μαζί του τού χάρισαν αναζωογονητικό άρωμα.
Πόσο μάλλον το Γαλλικό ΚΚ, όλες οι μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, σύσσωμες οι εφημερίδες επιρροής και τα μεγάλα κανάλια, χώρια ο Γαλλικός ΣΕΒ που συστρατεύθηκαν μαζί του πιστοποιούν μια υπέρβαση στη καθιερωμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων της Γαλλικής πολιτικής και της κοινωνίας. Επί της ουσίας, όμως, όλοι οι παραπάνω δεν συγκρότησαν μια ετερόκλητη συμμαχία με μπροστάρη το γοητευτικό Μακρόν.
Ακολούθησαν το ρεύμα εκείνο του πραγματισμού που αντιμάχεται την ασάφεια και την απλοϊκότητα των έξαλλων αντισυστημικών. Συνέπλευσαν μαζί του σερφάροντας στο κύμα της κοινής λογικής απέναντι στους φαντασιακούς στόχους του αλλοπρόσαλλου λαϊκισμού που χαϊδεύει τα αυτιά των ψηφοφόρων, παραγνωρίζοντας την αληθινή κατάσταση της οικονομίας.
Κυρίως, αγνοώντας το πώς λειτουργεί, γενικότερα, μια οικονομία, ανακατεύουν χύμα και συνωμοσιολογικά την παγκοσμιοποίηση, τις τράπεζες, τις επιχειρηματικές ελίτ, τη λέσχη Μπίλντεμπεργκ και τις Βρυξέλλες προβάλλοντας τους ως τοξικούς υπαίτιους όλων των λαϊκών δεινών .
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η πλειονότητα προσωπικοτήτων και οργανωμένων δυνάμεων συνέρρευσαν στην κοινή κοίτη υπεράσπισης της υποψηφιότητας ου Μακρόν, μετά τον εκλογικό θρίαμβό του στις κάλπες θα τραβήξουν τις δικές τους διαδρομές. Έχουν, άλλωστε, ήδη χαραγμένες πορείες και αντιτιθέμενα συμφέροντα.
Η συγκρότηση τους, όμως, σε προσωρινό μέτωπο εξέπεμψε μακράν το μήνυμα ότι η σύνθεση πρακτικού πνεύματος και ψυχρής λογικής αποτελεί το αντίδοτο στις μανιχαϊστικές διαιρέσεις , τη θεοποίηση φθαρμένων ιδεών και τη δαιμονοποίηση του άλλου. Ένα πολιτισμένο και αξιοπρεπές οχυρό αναχαίτισης κάθε χυδαίας, βίαιης και αήθους συμπεριφορές των ακραίων.
Απομένει πλέον στο νέο Γάλλο πρόεδρο με διαφορετικό πλέον μείγμα πολιτικών δυνάμεων να σφραγίσει στη δημόσια σφαίρα την έννοια της αξιοπιστίας και του ρεαλισμού κόντρα στις επιδιώξεις παραπλάνησης και εξαπάτησης του λαού από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Δεν θα είναι και το ευκολότερο εγχείρημα μια και σύντομα δεν θα έχει απέναντί του μόνο τη Λεπέν και την ομοιδεάτισα της Μπριζίτ Μπαρντό. Γι αυτό ίσως θα πρέπει να επανεπινοήσει το αξίωμα που με συντριπτική αποδοχή του εμπιστεύθηκε ο Γαλλικός λαός.

Πηγή:matrix24.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύουμε σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο ή αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα των αρθρογράφων. Επώνυμα άρθρα και σχόλια φέρουν την ευθύνη του περιεχομένου. Ευχαριστούμε για την κατανόηση!