Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Η πάπια και ο τσαρλατάνος

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΗΛΟΣ
«Τον Αύγουστο του 2014 ο Αλέξης κι εγώ χαλαρώναµε στο νερό περίπου πενήντα µέτρα από το Πετροκάραβο (σ.σ.: νησίδα στον Σαρωνικό, κοντά στον Πόρο), όσο πιο µακριά από αδιάκριτα αυτιά γινόταν.
Η συζήτησή µας έφτασε στο ζήτηµα της εµπιστοσύνης.
[...]  Ο Αλέξης δεν µου απάντησε αµέσως. Αντιθέτως, γύρισε το βλέµµα του προς την Πελοπόννησο στο βάθος πριν στραφεί ξανά σε εµένα για να µου πει "Όχι, δεν το πιστεύω. Ο ∆ραγασάκης είναι ΟΚ."
[...] Ο Αλέξης µού υποσχέθηκε ότι θα πει στον Παππά να µε κρατά ενήµερο και θα µε συµβουλεύονται πριν ανακοινώσουν οτιδήποτε σχετικά µε την οικονοµική πολιτική. Είχε φτάσει πια η ώρα να κολυµπήσουµε προς την παραλία, εκεί όπου η σύντροφός του, η Μπέτυ, µαζί µε τη ∆ανάη, µας περίµεναν σε ένα µικρό φουσκωτό, µε την άγκυρά του να ακουµπά απαλά το βυθό της θάλασσας».
Ο συγγραφέας Γιάνης Βαρουφάκης πάλευε να του βγει η αφήγηση σε στυλ μυστηρίου αλά Πατρίτσια Χάισμιθ και του προέκυψε ύφος σαπουνόπερας από νουβέλα της Νόρα Ρόμπερτς.
Δεν περίμενα, πάντως, τίποτε καλύτερο από τον αμετροεπή ναρκισσιστή που ως ποπ σταρ ασκείται αυτάρεσκα σε φανταχτερή επίδειξη λεκτικών πυροτεχνημάτων.
Από ένα τύπο που ως υπουργός οικονομικών κόστισε -σύμφωνα με το πρόεδρο του ESM Κλάους Ρέγκλινγ-  100 δισ. ευρώ στη χώρα με τη διαβόητη διαπραγμάτευσή του, δεν αναμένεις οπουδήποτε αλλού καλλιγραφίες . Οπότε θεώρησα μάταιο να αναζητήσω στα γλαφυρά  σκετσάκια της  αφήγησης του στοιχεία που να τους αξίζουν λογοτεχνικές δάφνες.
Το ερώτημα, ωστόσο δεν είναι αν διαθέτει συγγραφικό ταλέντο ή όχι ο άνθρωπος που  ζημίωσε τη χώρα και τη κοινωνία με το κλείσιμο των τραπεζών και την επιβολή capital controls, και ο οποίος  χαρακτηρίστηκε ως «asset», δηλαδή «περιουσιακό στοιχείο» από το πρωθυπουργό της “πρώτη φορά αριστερά” κυβέρνησης.
Το ζήτημα είναι αν ο ίδιος διαθέτει επιλεκτική μνήμη ή λειτουργική  ανάκληση περιστατικών του παρελθόντος και, κυρίως, αν όσα περιγράφει δεν αποκλίνουν από την αλήθεια ως αποτέλεσμα μετά-τραυματικού στρες ή φαντασιώσεων. Πόσο, δηλαδή, μπορούν να γίνουν πιστευτά όσα γράφει.
Αναρωτιέμαι πόσο πιθανή θα σας φαινόταν η περιγραφή του γεγονότος ότι   δέχθηκε ως σαρδόνιο δώρο από το Σόιμπλε, μερικά στρογγυλά σοκολατάκια καλυμμένα με φύλλα ασημόχαρτου και τη μορφή κέρματος του ευρώ ,  τα οποία έλιωσαν  στην τσέπη του σακακιού του, μουτζουρώνοντας την επιστολή παραίτησης από το πόστο του που σχεδίαζε να παραδώσει κατά  την επιστροφή του στην Ελλάδα.
Δεν είμαι ψυχολόγος για να κάνω διάγνωση αν λέει αλήθεια ή ψέματα, ούτε λογοτεχνικός κριτικός για να αξιολογήσω  το έργο του. Διακρίνω, όμως, σε όσα αποσπάσματα του βιβλίου του διάβασα, αυτό που είναι πασίδηλο στους περισσότερους: την σφοδρή επιθυμία ενός "ψώνιου" της ακαδημαϊκής κοινότητας να παραμένει με κάθε τίμημα στη δημοσιότητα.
Εντόπισα, όμως, στα συγκεκριμένα θραύσματα πληροφοριών, που παρέχει η τμηματική μετάφραση του αγγλόφωνου βιβλίου Adults in the Room (Ενήλικες στο Δωμάτιο) , ότι ταυτόχρονα ο ίδιος διακατέχεται από το συναίσθημα του φόβου το οποίο κινητοποιεί ισχυρούς μηχανισμούς αυτοπροστασίας.
Με μπούσουλα  το ξεδίπλωμα πτυχών που τον στοχοποιούν άμεσα, αποποιείται ευθυνών και διαχωρίζει της θέση του ώστε να μην τεθεί ως πιθανός κατηγορούμενος στο εδώλιο της ιστορίας. Ατυχώς για τον ίδιο και το σινάφι του είναι σοβαρό το ενδεχόμενο για γνωστές αλλά και  άγνωστες ακόμη δραματικές αστοχίες, τυχοδιωκτικές πράξεις και εφιαλτικές παραλείψεις τους, να συρθούν σύσσωμοι στο εδώλιο της δικαιοσύνης.
Αναπόφευκτα, με όσα αποκαλύπτει ο άνθρωπος που κρατούσε στα χέρια του την τύχη της ελληνικής οικονομίας σε μια κρίσιμη περίοδο, δεν αφήνει περιθώρια για παρανοήσεις. Ούτε παραθέτει απλώς τη δική του εκδοχή των γεγονότων.  Επιχειρεί να βάλει στο "κάδρο" της ενοχής και της υπαιτιότητας όλη την αφρόκρεμα του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ έως το καλοκαίρι του 2015. Προφανώς και τον ίδιο τον Τσίπρα.
Στόχος του να αποφύγει να γίνει το εξιλαστήριο θύμα των ασυνάρτητων ενεργειών της κυβέρνησης που υπηρετούσε, και η οποία δίχως εξουσιοδότηση του ελληνικού λαού έσερνε τη χώρα στο γκρεμό. Το αδυσώπητο, πάντως, ερώτημα παραμένει γιατί το Μαξίμου τηρεί ύποπτη σιωπή τόσο για το βιβλίο όσο και για τον πρώην υπουργό που στοίχισε παραπάνω σε όλους μας.
Εκτιμώ ότι "κάνει τη πάπια" για δυο πιθανούς λόγους. Πρώτον, ότι δεν ασχολείται με τις καταγγελίες και τους υπαινιγμούς ενός "τσαρλατάνου". Δεύτερον, η μαρτυρίες του είναι τόσο συγκροτημένες με αποδεικτικά υλικά και συντριπτικά στοιχεία ώστε δεν διακινδυνεύει να τις αντικρούσει για να μη γελοιοποιηθεί.
Προσωπικά, επιτρέψτε μου να κρατήσω την εκδοχή του φιλόσοφου Εμίλ Σιοράν που έλεγε «Όποιος μιλάει εξ ονόματος άλλων είναι πάντα απατεώνας».
Πηγή: matrix24.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύουμε σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο ή αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα των αρθρογράφων. Επώνυμα άρθρα και σχόλια φέρουν την ευθύνη του περιεχομένου. Ευχαριστούμε για την κατανόηση!