Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Γαβ γαβ γαβ

Πάλι τα ίδια. Ξαναχτύπησε  ο  Γαβ(ρόγλου).  Πάλι «ανορθόγραφος» ο  Γαβ(ρόγλου). Προκλητικός ο Γαβ(ρόγλου).

Οχι, λέει, δεν έπρεπε ο Κυριάκος να δαγράψει τον  ΔΑΠίτη αρχηγό  του Πανεπιστημιακού  τμήματος της Πάτρας. Που, προφανώς, επίβλεψε  την μαζική αντιγραφή της ίδιας εργασίας. Οχι, κακώς, κάκιστα  η  διαγραφή  του παιδιού

Τότε; Τι  έπρεπε να γίνει;  Μα φυσικά, λέει ο Γαβ,  έπρεπε να  οργανωθεί ημερίδα   φοιτητών με καθηγητές. Και να εξηγηθεί το κακό που προκαλεί κάθε  αντιγραφή πανεπιστημιακής  εργασίας. Ελα!  Δηλαδή; Παιδάκια  αφήστε τα σκονάκια  και πιάστε  τα  βιβλιαράκια. Ούτε  ως ανέκδοτο είναι    χαμογελαστό. Μόνο  ως  Κατηχητικό!

Να  προεκτείνω  την  λογική του Γαβ; Να το κάνω.  Γι αυτό αρνείται  κατηγορηματικά  την αριστεία.  Γι αυτό  αρνείται την  αξιολόγηση. Γι  αυτό  η ασυλία. Γι αυτό η αλλοπρόσαλλη λογική και  τακτική σχετικά  με την Ανώτατη Παιδεία.  Γι αυτό  η εκπαιδευτική  κατρακύλα!

Ετσι με την  εξίσωση  των πρώτων  με  τους τελευταίους υποβαθμίζεται και απαξιώνεται  η ύψιστη αρετή  της προσπάθειας  για την  κατάκτηση της γνώσης και  για την εξοικείωση με την καλλιέργεια. Ετσι  εκμηδενίζεται  το   φωτεινό παράδειγμα κάθε μαθητή που  στρώνει  τον πισινό του να  ξεστραβώσει το νιόνιο του.  Αφού, σου λέει, μπορώ και χωρίς να κοπιάσω τότε  γιατί να διαβάσω; Και αφού  δεν θα τιμωρηθώ  τότε  γιατί να μη  αντιγράψω και εύκολα το μάθημα να το περάσω;

Που οδηγεί αυτή  η ανεκτικότητα του Γαβ; Μα  φυσικά στην ελάσσονα προσπάθεια.  Μα  φυσικά στην εξίσωση των εκαπιδευτικών ιδρυμάτων με τα καφενεία. Μα  φυσικά στην απαξίωση των  πτυχίων. Μα φυσικά στην πριμοδότηση  της ημιμάθειας και  του άρπα κόλλα!

Και κάτι ακόμα. Γιατί  το  ζήτημα  έχει  άφθονο  ψαχνό.  Μοιάζει με επιδημία. Η «αριστερή»  επιδημία ενός αθεράπευτου ιού που  ροκανίζει και καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό

Από την  ελάσσονα  προσάθεια στην ημιμάθεια. Από την ημιμάθεια στην απαξίωση  της σοβαρής και ασταμάτητης προσπάθειας. Από την απαξίωση της ασταμάτητης προσπάθειας στην περιρρέουσα κοινωνική μετριότητα. Από την περιρρέουσα κοινωνική μετριότητα  στην επαγγελματική ανεπάρκεια. Και από την  επαγγελματική ανεπάρκεια στην αδιαφορία και  την αφασία!

Αυτή  είναι η κατάληξη  της εκπαιδευτικής «μεταρύθμισης»  του Γαβ. Αυτή  είναι η καθετοποίηση της ανεκτικότητας. Από το  Γυμνάσιο  στο Λύκειο. Από το Λύκειο  στο Πανεπιστήμιο. Και από το Πανεπιστήμιο  στην  ακρωτηριασμένη κοινωνική  προσφορά. Οσο  πιο χαμηλά  τόσο  πιο  μέτρια και τόσο απαξιωτικά!

Γιατί  ο Γαβ επιμένει;  Ενώ είμαι σίγουρος ότι   αυτή την διαδικασία απαξίωσης  την ξέρει; Γιατί το κάνει; Για  ψηφοθηρία; Από  χριστιανική  αφέλεια; Από υπέρμετρη προστασία προς τους  μαθητές και τους  φοιτητές; Από άγνοια;  Από  τι;

Ανεξαρτήτως προθέσεων. Ακόμα και τις καλύτερες να έχει. Τις πιο  αγαθές, χωρίς την παραμικρή ιδιοτέλεια. Ενα είναι το    συμπέρασμα. Η  περιφρόνηση προς την αριστεία είναι  η άσφαλτος που  στρώνει ο  Γαβ για  την  κατηφορική έξοδο της χώρας από την  πρόοδο  μιας κατά βάση  «αναλφάβητης»  κοινωνίας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύουμε σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο ή αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα των αρθρογράφων. Επώνυμα άρθρα και σχόλια φέρουν την ευθύνη του περιεχομένου. Ευχαριστούμε για την κατανόηση!